Toplu taşımada yaşlı, engelli, gebe veya çocuklu yolcular için ayrılmış özel koltuklara, o an bu durumda olan bir yolcu yoksa oturmak caizdir. Toplu taşıma araçları kamunun ortak kullanım alanıdır. Ayrılan özel alanlar, o kişilerin “şahsi mülkü” değil, ihtiyaç anında öncelikli olarak kullanmaları için belirlenmiş öncelikli hak (hakk-ı takdim) alanlarıdır. İhtiyaç sahibi kimse yokken o koltukları tamamen boş bırakmak kamu imkanını verimsiz kullanmak anlamına gelir. Dolayısıyla koltuk boşken oturmakta dinen bir sakınca veya kul hakkı yoktur. ​Oturmayı caiz kılan ana şart ihtiyaç sahibi geldiği anda yeri derhal devretmektir. Dolayısıyla ihtiyaç sahibi (yaşlı, engelli, hamile, kucağında bebekli) bir yolcu araca bindiği an, o koltuktaki öncelik hakkı ona geçer. O sırada oturmaya devam etmek başkasının hakkını ihlal etmek (kul hakkı) anlamına gelir ve caiz olmaz. Bu koltuklarda otururken kulaklık takıp uyuma taklidi yapmak veya telefona odaklanıp etraftaki ihtiyaç sahiplerini görmezden gelmek, ahlaki ve dini sorumluluk doğurur. ​Özetle; O an araca binmiş veya ayakta bekleyen bir yaşlı, engelli veya gebe yoksa o koltuğa oturabilirsiniz. İhtiyaç sahibi birini gördüğünüzde veya araca bindiğinde hiç beklemeden yerinizi teslim ettiğiniz sürece amelinize ya da kul hakkına dair bir vebal oluşmaz.