Hanefî mezhebine göre erkeklerin sünnet olması Sünnet-i Hüda (İslam’ın alameti ve şiarı olan güçlü sünnet) hükmündedir. Vacibe yakın bir kuvvete sahiptir. Hanefî fıkıh kaynaklarında çocukların sünnet ettirilmesi için kesin ve bağlayıcı tek bir yaş tayin edilmemiştir; çocuğun bünyesinin bu işlemi kaldırabileceği dönem esas alınır. Bununla birlikte bazı klasik fıkıh alimleri ideal zaman olarak 7 ile 10 yaş arasını (çocuğun namaza ve ibadet temizliğine alıştırıldığı yaşlar) işaret etmişlerdir. Çocuk ergenlik çağına (bülûğ) ermeden önce sünnet ettirilmiş olmalıdır. Ergenlikten sonraya bırakılması, ibadetlerin edası ve temizlik açısından sakıncalı görüldüğü için mazeretsiz olarak geciktirilmesi caiz değildir. Sünnet olmak İslam’ın şiarı olduğu için sonradan Müslüman olan yetişkin erkeğin de sünnet olması gereklidir (sünnettir). Sünnet olmak İslam’ın şartı veya imanın rüknü değildir. Dolayısıyla sünnet olmamış bir kimsenin kelime-i şehadet getirerek Müslüman olması geçerlidir; sünnet olmaması onun Müslümanlığına halel getirmez. Ancak müslümanlar ile gayrimüslimlerin birlikte yer aldığı veya çatıştığı savaş alanlarında ölenlerin kimliği (yüzü, kıyafeti vb.) tanınmaz hale geldiyse; kimin Müslüman kabristanına gömüleceği, kimin üzerine cenaze namazı kılınacağı gibi dini ahkamı uygulayabilmek için kişilerin sünnetli olup olmadığına bakılırdı. Sünnet, İslam toplumunun en belirgin alametlerinden (şiar) biri kabul edildiği için, başka bir ayırt edici delil bulunmadığı durumlarda sünnetli olmak kişinin Müslüman olduğuna dair fıkhi bir karine (delil) sayılmıştır.