Çalışmadığı hâlde fiilen çalışıyor gibi gösterilerek sigortalı yapılan bir kadının, hamileliği sebebiyle SGK’dan aldığı analık (geçici iş göremezlik) ödeneğini alıp kullanması dinen caiz değildir. İslam hukukunda bir kimsenin fiilen çalışmadığı hâlde çalışıyormuş gibi gösterilmesi; yalan beyan, hile ve aldatma (sahtecilik) olarak değerlendirilir. Peygamber Efendimiz’in (s.a.v.) “Bizi aldatan bizden değildir” hadisi uyarınca bu tür muameleler esastan bâtıldır. Analık ödeneği, fiilen çalışan sigortalı kadının doğum öncesi ve sonrasında işe gidememesi nedeniyle uğradığı geçici gelir kaybını telafi etmek amacıyla verilir. Fiilen çalışmayan ve dolayısıyla gerçek bir çalışma gelirinden mahrum kalmayan bir kimsenin bu ödeneği alması, Bakara Suresi 188. ayette belirtilen “Mallarınızı aranızda bâtıl yollarla yemeyin” nehyinin kapsamına girer ve haksız kazanç niteliği taşır. Esnaf olan kocanın primlerini tamamlaması gibi zaruret/ihtiyaç durumlarında iş yerinin eşin üzerine devredilmesi hallerinde dahi kadının kısmen de olsa iş yerine gidip emek sarf etmesi şartı aranmaktadır. Somut olayda kadın iş yerine hiç uğramamakta ve fiilen bir emek vermemektedir. Fiilen çalışılmadığı hâlde alınan bu ödenek mülk edinilemez. Bilmeyerek veya süregelen bir sistem içerisinde bu duruma düşülmüşse, hak edilmeyen analık ödeneği miktarının kamuya/kuruma yük olmaktan çıkarılması, yapılan gerçeğe aykırı sigortalılık bildiriminin düzeltilmesi gerekir. Hak edilmeden alınan bu ödeneklerin kullanılması dinen ve ahlaken meşru değildir.