​İslam’da bayramlar, sıradan tatil günleri değil, ilahi birer lütuftur. Hadis-i şerifte ifade buyurulan “Müslümanların iki bayramı vardır” (Nesei, ‘Iydeyn’, 1) beyanı, bu günlerin müstakil ve mukaddes olduğunu vurgular. Peygamber Efendimiz (s.a.s.), başka toplumlara has dini veya kültürel ritüellerin taklit edilmesini yasaklamıştır. Eğer 23 Nisan gibi günler, dini bir vecibe veya İslam’ın bayramlarına alternatif bir “kutsal gün” gibi telakki edilirse, bu durum “teşebbüh” (başkalarına benzeme) anlamı taşır. Eğer bir gün, İslam’ın şiarlarından (sembollerinden) biri olan hilafetin kaldırılmasıyla doğrudan ilişkilendiriliyor ve bu durum bir “sevinç vesilesi” olarak kutlanıyorsa; bir Müslüman’ın bu sevince ortak olması akidevi bir zedelenmeye yol açar. Allah için sevmek, Allah için buğzetmek ilkesi gereği; Müslüman, İslam’ın hükümlerinin zayıfladığı veya kaldırıldığı süreçleri bayram olarak kabul edemez. Bir Müslüman’ın bir çocuğa hediye vermesi haram değildir. Verilen para helal bir kazançtan geliyorsa, sırf o gün verildi diye “haram” hükmü verilmez. Alınan para meşru bir hediyedir. Çocukların bu parayı almasında teknik bir haramlık yoktur; ancak (hilafetin kaldırılması, seküler bayramların İslam’ın önüne geçmesi) bir Müslüman için ciddi bir tefekkür konusudur. Çocuklarınıza bu parayı verirken veya alırken, asıl bayramlarımızın Ramazan ve Kurban olduğunu, bu tür günlerin ise sadece takvimsel birer olay olduğunu kalplerine yerleştirmeniz, kimlik inşası açısından önemlidir. Ayrıca yapılan kutlama eğer İslamın kati hükümlerini tahkir veya inkar amacıyla icra edilen bir kutlama ise, bu durumda bu kutlama vesilesiyle hediye vermek veya almak haram olur.