Büyücüler (sahirler) tılsımlı sözler söyleyerek iplere düğüm atarlar. Felak Suresi 4. ayette geçen “Düğümlere üfleyenlerin şerrinden…” ifadesi, tam olarak bu büyücülerin iplere düğüm atıp üfleme ritüellerini anlatır ve bundan Allah’a sığınmamızı emreder. Peygamber Efendimiz’e (s.a.v.) Medine’de Lebid b. A’sam adında bir yahudi tarafından büyü yapılmış; bu büyüde bir ipe 11 düğüm atılmış ve bu ip bir kuyunun içine saklanmıştı. Olay İslam tarihi ve hadis kaynaklarında (başta Buhari ve Müslim olmak üzere) çok net bir şekilde yer almaktadır. Cebrail (a.s.) gelerek durumun haberini vermiş, büyü yapılan ip kuyudan çıkarılmıştır. Ardından indirilen Felak ve Nas sureleri (toplam 11 ayettir) okunmaya başlanmış, her bir ayet okunduğunda bir düğüm çözülmüş ve Efendimiz üzerindeki o ağır yükten, rahatsızlıktan kurtulmuştur. Hadisede dikkat edilmesi gereken en önemli nokta şudur: Peygamberimiz (s.a.v.) kendisi veya bir başkası hastalandığında hiçbir zaman yeni bir ipe düğüm atıp bunu birinin koluna bağlamamıştır. Oradaki eylem, yapılmış olan bir büyüyü ortadan kaldırmak için düğümleri çözme eylemidir. İpe düğüm atıp bunu kola bağlamak, her ne kadar içinde İnşirah Suresi gibi mübarek bir sure okunsa da, şekil ve yöntem olarak büyücülerin veya İslam öncesi cahiliye döneminin tılsım ve muskacılık adetlerine benzemektedir. ​Bu nedenle alimler, kötü bir niyet olmasa bile bu tür yöntemlerin kapısını tamamen kapatmışlardır (sedd-i zerâi). Netice olarak: Peygamber Efendimiz’e (s.a.v.) yapılan büyü hadisesi bize Felak ve Nas surelerinin şifasını ve koruyuculuğunu öğretir; ipe düğüm atma meşruiyetini değil. Ateşli hastamız için sünnete tam uygun olan yol, hiçbir ipe veya düğüme başvurmadan, doğrudan hastanın niyetine İnşirah, Felak, Nas veya Fatiha surelerini okuyup Allah’tan şifa istemektir.