Peş peşe (kesintisiz) tutulması adanan oruç süresi içinde oruç açmayı gerektiren mazeret; bazen hayız ve nifas gibi oruç tutmaya engel bir durum, bazen hastalık ve yolculuk gibi oruç açma ruhsatı veren bir hal, bazen de Şâri’nin (Allah ve Resulü’nün) iki bayram günü ile teşrik günlerinde olduğu gibi bazı günlerde oruç tutmayı yasaklaması sebebiyle araya giren bir iftar (oruçsuzluk) olabilir. Bu durumlarla ilgili mezheplerin görüşü aşağıdaki gibidir:

​Hanefi mezhebinin görüşü şudur: Adakta bulunan kişi yukarıda sayılan sebeplerden biri yüzünden orucunu açarsa, bu iftarı, peş peşelik şartı koşulan oruçtaki kesintisiz zinciri (tetâbûu) keser. Bu kişinin mazereti bittikten sonra oruca baştan başlaması (istînâf) gerekir. Çünkü adak adayan kişiye ancak adadığı şey yükümlülük olur; o ise adağında orucu peş peşe tutmayı taahhüt etmiştir. Eğer peş peşe tutmazsa adadığı şeyi yerine getirmiş sayılmaz. Bu sebeple, adadığı ibadeti usulüne uygun şekilde ifa edebilmesi için oruca baştan başlaması gerekir.

​Şafiî mezhebinin görüşüne göre ise; iki bayram günü ile teşrik günlerinde oruç açmak peş peşelik zincirini kesmez; çünkü bu günler şer’an istisna edilmiştir. Ancak adak sahibi, şart koştuğu peş peşelik kuralına uymak adına (bayramda tutamadığı) o günleri, tuttuğu oruca bitişik ve peş peşe olacak şekilde kaza eder. Hanbelî mezhebinin görüşü de (zincirin kopmaması yönüyle) Şafiîler gibidir; ancak Hanbelîler adak sahibine hem kaza etmeyi hem de keffaret ödemeyi zorunlu kılmışlardır. (Raddul’Muhtar, 3/71-Bedaius’Sanai, 6/2893 Mevsuatul’Kuveytiyye, 26204-31949)