Kötü bir işe veya çirkin bir davranışa öncülük eden (çığır açan) bir kişiye, kendisine uyanların işlediği günahlardan da bir pay/vebal yazılır. Ayrıca bu durum, ona uyan kişilerin kendi günah ve sorumluluklarını eksiltmez. ​İslam inancında bu husus hem açık ayet-i kerimeler hem de sahih hadis-i şeriflerle sabittir. Peygamberimiz (s.a.v.) bu durumu çok net bir kuralla açıklamıştır: ​”Kötü bir çığır (sünnet-i seyyie) açan kimseye, hem o kötülüğün günahı hem de kendisinden sonra onu işleyenlerin günahı yazılır; üstelik onların kendi günahlarından da hiçbir şey eksilmez.” (Müslim, Zekât, 69; Nesâî, Zekât, 64) İslam hukukunda “Bir şeye sebep olan, onu yapan gibidir” prensibi vardır. İyiliğe vesile olanın sevaptan pay aldığı gibi, kötülüğün önünü açan, onu meşrulaştıran veya yaygınlaştıran kimse de sebep olduğu zararların vebaline ortak olur. Peygamberimiz (s.a.v.), “Haksız yere öldürülen her insanın kanından Âdem’in ilk oğluna (Kâbil’e) bir pay ayrılır. Çünkü o, cinayet işleme çığırını ilk açandır” (Buhârî, Enbiyâ, 1) buyurarak bu kaidenin insanlık tarihindeki en belirgin örneğini vermiştir. İslam hukukunda “Sebep olan, yapan gibidir” (es-Sebebu kel-fâil) kaidesi geçerlidir. Kişi sadece “örnek oldum” deyip kenara çekilemez. Kur’an-ı Kerim, saptıran ve kötü örnek olan kişilerin ahirette çift katlı bir yük taşıyacağını bildirir: ​”Böylece kıyamet gününde kendi günahlarını tam olarak, bilgisizce saptırdıkları kimselerin günahlarının bir kısmını da yüklenirler. Dikkat edin ki yüklendikleri şey ne kötüdür!” (Nahl Suresi, 25. Ayet)