Namazda göğsün kıbleden çevrilmesi hususunda fıkhi ölçüler oldukça nettir. İslam hukukuna göre namazın rükünlerinden biri olan İstikbal-i Kıble (kıbleye yönelmek), namazın geçerliliği için şarttır. Namaz kılan bir kişinin göğsünü kıbleden 45 dereceden fazla bir açıyla mazeretsiz bir rükün miktarı çevirmesi namazı bozar. Eğer göğüs bir sarsıntı veya itilme gibi dış bir etkenle kıbleden dönerse, kişi (üç tesbih miktarı süre geçmeden) tekrar kıbleye dönerse namazı bozulmaz. Ancak bu pozisyonda bir rükün eda edilirse veya uzun süre beklenirse namaz geçersiz olur. Tahtavi, Hanefi fıkıh kaynaklarından (özellikle İbn Nüceym’in el-Bahrü’r-Râik adlı eserine atıfla) namazda bir yöne dönmenin (iltifat) hükümlerini açıklamaktadır. Namazda iltifat (dönmek) üç nevidir. Mekruh olan; bahsedildiği üzere boynu çevirerek bakmaktır. ​Mubah olan; boynunu eğmeden, sadece göz ucuyla sağa sola bakmaktır. Namazı bozan (Mübtil); göğsünü kıbleden çevirmesidir. Eğer bir rükün (3 subhanallah miktarı) eda edecek kadar süre kıbleden dönük vaziyette beklerse namaz bozulur; nitekim bu husus el-Bahr’da araştırılmıştır. Bu (bozulma hükmü), bir özür olmadığı takdirde geçerlidir. Bir özür varsa bozulmaz; nitekim alimler şunu açıkça belirtmişlerdir: Kişi abdestinin bozulduğunu zannederek kıbleye arkasını dönse, ancak henüz camiden çıkmadan abdestinin bozulmadığını anlayıp geri dönse namazı bozulmaz.” (Tahtavi, 347)