Anne, arkasında çocuğu varken ona imamlık niyetiyle namaz kıldırdıysa, bu namaz fıkhi kurallara göre usulüne uygun bir cemaat namazı sayılmaz. Ancak anne kendi namazını rükünlerine uygun şekilde kıldıysa ve asıl gayesi sırf talim olmayıp ibadet amaçlı kılmış ise, bu durum namazın sıhhatine engel olmaz. Eğer anne namazı kıldırırken öğretme amaçlı “amel-i kesir” olan hareketlerde bulunduysa namazı bozulur. Fakat sadece sesli okumak ve rükünleri beraber yapmak kendi namazını bozmaz. Dolayısıyla bu durumda annenin kendi kıldığı namazları iade etmesi gerekmez. Ayrıca Hanefi mezhebinde tercih edilen görüşe göre kadının sesi avret değildir; ancak fitneye sebep olabileceği endişesiyle namazda sesini yükseltmesi mekruh görülmüştür. Annenin öğretme amacıyla namazı sesli kıldırması namazı bozmaz, sadece mekruhluk söz konusu olabilir. Bu sebeple sadece sesli okuduğu için namazın iadesi istenmez. Fakat çocuğuna namaz kılmayı öğretmek isteyen anne, bu sakıncalı durumlara düşmeden şu şekilde eğitim verebilir; anne imamlık niyetine girmeden, çocuk da anneye uymaya niyet etmeden yan yana durabilirler, çocuk da onu takip ederek kendi namazını kılar. Burada “uyma” (iktida) ilişkisi olmadığı için fıkhen bir sorun oluşmaz. Veya anne namaz dışındayken çocuğun başında durup ona takıldığı yerlerde sesli komutlarla rehberlik edebilir.