Geleneksel ticari sigortalar (kasko dahil) garar (bilinmezlik/risk) ve kumar şüphesi içerdiği gerekçesiyle muasır alimlerin çoğunluğunca (cumhur) müstakil bir akit olarak caiz görülmez. Ancak araba kiralama (icâre), fıkıh standartlarına tamamen uygun, meşru ve sahih bir akittir. ​İcâre akdinin içerisinde sigorta ücretinin ayrıca ve bağımsız bir kalem olarak yazılmayıp, kiralama bedeline (kiraya) dahil edilmesi veya kira akdinin ayrılmaz bir parçası/şartı olarak sunulması halinde; sigorta bağımsız bir muamele olmaktan çıkıp icâre akdinin bir parçası / zımni şartı haline gelir. ​Mecelle’nin 54. maddesi gereği, ”müstakil iken caiz görülmeyen riskli veya şüpheli şartlar; ana akit meşru (icâre) olduğu müddetçe, o akdin içinde bedele yansıtılarak tolore edilebilir”. ​Fıkıhta kiralanan mal (araç), kiracının elinde emanet (yedd-i emanet) hükmündedir. Kiracı, kendi kusuru, kastı veya ağır ihmali olmadıkça malda meydana gelen hasardan veya eksilmeden sorumlu tutulamaz (tazminle yükümlü değildir). Kasko ise mal sahibinin (kiralama şirketinin) kendi malını koruma riskidir. ​Kiralama şirketi kasko masrafını kendi maliyet hesaplarına katıp toplam kira bedelini buna göre belirlediğinde (paket fiyat veya kasko dahil toplam bedel olarak müşteriye aksettirdiğinde), müşteri doğrudan bir “sigorta policesi satın almamış”, sadece “kaskolu aracı kiralama hizmeti” için tek bir bedel ödemiş olur. Özetle; kiralama şirketinden araç kiralarken kaskonun toplam fiyata dahil edilmesi ve kiralama sözleşmesinin bünyesinde ek bir koruma bedeli olarak ödenmesi, söz konusu Mecelle kaidesi doğrultusunda caiz kabul edilmektedir.