İbn Âbidîn, Şeyh Hayreddin er-Remlî’nin ve el-Bahr sahibinin bir çıkarımına itiraz ediyor. Remlî ve el-Bahr, abdestsiz kalmamak, mescide girmek, kabir ziyareti yapmak gibi (aslında abdestin farz olmadığı ama abdestli olmanın fazilet olduğu) durumlar için “su varken bile teyemmüm alınabileceğini, bu teyemmümün kendi içinde geçerli (sahih) olacağını ama bununla namaz kılınamayacağını” iddia etmişler. Ancak İbn Âbidîn bu görüşü kesin bir dille reddediyor ve diyor ki: “Ben derim ki: Eğer onun (Remlî’nin) muradı bu sayılanlar için su yokken teyemmümün caiz olması ise bu kabul edilir. Ama su varken caiz olduğunu kastediyorsa bu asla kabul edilemez. (…) Çünkü teyemmümün meşruiyetine dair nass (ayet/hadis), ancak suyun yokluğu durumunda gelmiştir. Dolayısıyla su hakikaten veya hükmen mevcutken teyemmüm asla meşru (caiz) olmaz.” (Raddul’Muhtar, 1/245) Buna göre; evdesiniz, iş yerindesiniz veya çeşmeye ulaşma imkanınız var. Sırf “abdestim bozuldu, suyun başına gidene kadar abdestsiz kalmayayım” diyerek teyemmüm almanın bir anlamı olmaz. Çünkü su hakikaten veya hükmen varken teyemmümün hiçbir çeşidi meşru değildir. Fakat diyelim ki; abdest alacak su yok, abdestiniz bozuldu. Bir sonraki namaz vaktine daha çok var. Namaz kılmayacak olsanız bile, sırf “abdestsiz kalmamak, zikir çekebilmek, abdestli durmanın faziletini kaçırmamak” için teyemmüm alabilirsiniz. Evet, su gerçekten yoksa bu niyetle teyemmüm alabilirsiniz. İbn Âbidîn’in itiraz etmediği, ilk başta naklettiği genel Hanefi kaidesine göre, suyun yokluğunda namaz dışındaki bu ameller için teyemmüm almak sahihtir. Üstelik sahih niyetle alınan bu teyemmüm geçerli olduğu için, vakti geldiğinde onunla namaz da kılabilirsiniz.

​