Ticarette temel kural; satıcı ile alıcının fiyat, miktar ve teslim şartları üzerinde karşılıklı rıza (anlaşma) ile el sıkışmasıdır. ​Müşteriye maliyet kalemlerini (kumaş, işçilik, nakliye, gümrük vb.) tek tek döküm yapmadan, doğrudan ürünün nihai birim fiyatı veya toplam paket fiyatı olarak bir teklif veriyorsanız, aldığınız kâr da kazanç da helaldir. Zira ticarette satıcı, malın üzerine eklediği kâr marjını müşteriyle paylaşmak zorunda değildir. Müşteriye “Bu 10 ürünün nakliye, gümrük ve tüm masraflar dâhil size toplam teslim fiyatı 1100 TL’dir” dediğinizde ve müşteri bu fiyatı kabul edip onayladığında, akit geçerli olur. Nakliyenin size 40 TL’ye mal olup 100 TL üzerinden hesaplanması, sizin operasyonel kâr marjınız sayılır. Buradaki rıza, “1100 TL’lik toplam fiyata” gösterilmiş rızadır. Ancak ​eğer müşteriye maliyet dökümü sunarken yalan veya yanıltıcı beyanda bulunuluyorsa, durum fıkhen sakıncalı ve harama yol açabilecek bir hal alır. Zira müşteriye “Kargo firması bizden bu gönderi için net 100 TL aldı, biz de bunu aynen faturanıza yansıtıyoruz” veya “Devletin aldığı gümrük vergisi tam olarak bu kadardır” diyerek gerçekte 40 TL olan masrafı 100 TL olarak yansıtırsanız, burada aldatma (ğışş) ve yalan beyan oluşur. Müşterinin rızası, “gerçekleştiğini söylediğiniz masrafa” dayalı olduğu için sakatlanır. Bu yöntemle elde edilen fazla kısım kul hakkına girer ve kazancın helalliğine zarar verir. Dolayısıyla masraf adı altında yalan beyandan kaçının ve müşteriye “üçüncü taraflara ödenen net masraf” olarak sunduğunuz rakamlar neyse, ona sadık kalın; dilediğiniz ek kârı nakliye masrafına saklamak yerine doğrudan ürün fiyatının içerisine yedirin. Başka bir alternatif ise, müşterilerinize kalem kalem masraf dökümü yapmak yerine; “Tüm nakliye, paketleme ve lojistik giderleri dâhil kapı teslim / liman teslim fiyatımız 1100 TL’dir” şeklinde teklif verin. Bu hem ticari bir özgürlük sağlar hem de sizi yalan beyan ve şüpheli kazanç riskinden tamamen korur.