Namazda göğsün kıbleden çevrilmesi hususunda fıkhi ölçüler oldukça nettir. İslam hukukuna göre namazın rükünlerinden biri olan İstikbal-i Kıble (kıbleye yönelmek), namazın geçerliliği için şarttır. Namaz kılan bir kişinin göğsünü kıbleden 45 dereceden fazla bir açıyla mazeretsiz bir rükün miktarı çevirmesi namazı bozar. Eğer göğüs bir sarsıntı veya itilme gibi dış bir etkenle kıbleden dönerse, kişi (üç tesbih miktarı süre geçmeden) tekrar kıbleye dönerse namazı bozulmaz. Ancak bu pozisyonda bir rükün eda edilirse veya uzun süre beklenirse namaz geçersiz olur. Tahtavi, Hanefi fıkıh kaynaklarından (özellikle İbn Nüceym’in el-Bahrü’r-Râik adlı eserine atıfla) namazda bir yöne dönmenin (iltifat) hükümlerini açıklamaktadır. Namazda iltifat (dönmek) üç nevidir. Mekruh olan; bahsedildiği üzere boynu çevirerek bakmaktır. ​Mubah olan; boynunu eğmeden, sadece göz ucuyla sağa sola bakmaktır. Namazı bozan (Mübtil); göğsünü kıbleden çevirmesidir. Eğer bir rükün (3 subhanallah miktarı) eda edecek kadar süre kıbleden dönük vaziyette beklerse namaz bozulur; nitekim bu husus el-Bahr’da araştırılmıştır. Bu (bozulma hükmü), bir özür olmadığı takdirde geçerlidir. Bir özür varsa bozulmaz; nitekim alimler şunu açıkça belirtmişlerdir: Kişi abdestinin bozulduğunu zannederek kıbleye arkasını dönse, ancak henüz camiden çıkmadan abdestinin bozulmadığını anlayıp geri dönse namazı bozulmaz.” (Tahtavi, 347)

Namazda göğsün kıbleden 45 derecelik açıyı aşacak şekilde dönmesi, namazın farzı olan istikbal-i kıbleyi ortadan kaldırdığı için namazı bozar. Fıkıh kitapları, bazı zorunlu hallerde (düşman korkusu, şiddetli hastalık veya binek üzerinde namaz kılma gibi) bu kuralın esnediğini belirtir. Ancak normal şartlar altında göğsün yön değiştirmesi namazı sonlandırır. İltifat (kıbleden başka yöne dönmek) üç nevidir. ​Mekruh olan; boynuyla dönme fiilidir. Mubah olan; boynunu bükmeksizin, göz ucuyla sağa ve sola bakmasıdır. ​Mubtil (namazı bozan); göğsünü kıbleden çevirmesidir. Eğer kıbleden tam dönmüş halde bir rükün eda edecek kadar beklerse ”el-Bahr er-Râik” de bahsedildiği üzere namazı bozulur. Bu (bozulma hükmü), şayet bir özür olmaksızın yapılırsa geçerlidir. Ancak bir özür varsa (namaz bozulmaz). Zira alimler şunu açıkça ifade etmişlerdir: Bir kimse abdestinin bozulduğunu (hades vaki olduğunu) zannederek kıbleye arkasını dönse, sonra abdestinin bozulmadığını anlasa ve henüz mescitten de çıkmamış olsa, namazı batıl olmaz. (Tahtavi, 347)