​İndirim marketlerinde satılan uygun fiyatlı ürünleri fakirlere vermek kesinlikle caizdir ve makbul bir yardımdır. Bir ürünün ucuz olması onun kalitesiz veya gayrimeşru olduğu anlamına gelmez. Önemli olan ürünün son kullanma tarihinin geçmemiş, sağlığa zararlı hale gelmemiş ve içeriğinin helal olmasıdır. Ancak Kur’an-ı Kerim’de, “Sevdiğiniz şeylerden infak etmedikçe gerçek iyiliğe (birr) eremezsiniz” (Âl-i İmrân, 92) buyurulur. Eğer durumunuz iyiyse, en kaliteli ürünlerden vermek daha faziletlidir. Şayet bütçeniz kısıtlıysa, indirim marketlerinden daha fazla ürün alıp daha çok kişiye ulaşmak da büyük bir hayırdır. Önemli olan ihtiyaç sahibinin temel ihtiyacını (yağ, şeker, un vb.) karşılamaktır. Bir fakirin sofrasına katkıda bulunmak Allah katında değerlidir. Küflenmemiş, bozulmamış ve sağlığı tehdit etmeyen bir günlük ekmek veya poğaça hâlâ “nimet” ve “gıdadır”. Dolayısıyla bunları çöpe atmak yerine değerlendirmek israftan kaçınmak adına gereklidir. Bunu kabul eden ve bundan erinmeyen ihtiyaç sahiplerine vermek caizdir. Burada belirleyici olan niyet ve sunuş biçimidir. ​Eğer, “Ben bunu yemiyorum, eskidi, bari çöpe gitmesin de fakire vereyim” diyerek, kendinize layık görmediğiniz bir şeyi başkasına “atık” mantığıyla verirseniz, bu hem karşı tarafı incitir hem de sadaka adabına uygun düşmez. Kur’an-ı Kerim bu konuda bizi uyarır: “Göz yummadan alıcısı olamayacağınız kötü (kalitesiz) malları sadaka olarak vermeye kalkışmayın.” (Bakara, 267) Özetle, alabiliyorsanız kendi evinize aldığınız kalitede ürünleri tercih edin. Ama bütçeniz ucuzuna yetiyorsa, indirimli ürün vermekten çekinmeyin; niyetiniz temizse Allah kabul eder. Eğer ürünün tazeliği geçtiyse ve siz kendiniz yemekten hoşlanmıyorsanız, onu birine sadaka olarak vermeyin. Ancak ürün hâlâ iyi durumdaysa “israfı önlemek” amacıyla, muhatabın onurunu kırmadan (rencide etmeden) verebilirsiniz.