Hanefi fukahasına göre bir eylemin vacip olması için o kişinin “ehliyet” sahibi olması ve o ibadetle mükellef olması şarttır. ​Hanefi mezhebine göre hayızlı bir kadın, namaz kılmakla mükellef değildir. Tilavet secdesi de namazın bir cüzü (parçası) veya namaz hükmünde bir ibadet olduğu için, namazdan muaf olan hayızlı kadın tilavet secdesinden de muaf tutulmuştur. Dolayısıyla hayızlı ve nifaslı (lohusa) olan kadına secde ayetini işitse bile secde vacip değildir. Zira namaz onlara vacip değildir, dolayısıyla namazın bir parçası olan veya namaz hükmündeki secde de vacip olmaz. (el-Hidaye, Kitabu’s-Salât, Babü Sücûdi’t-Tilâve) İmam Serahsî, bu meselenin kaza gerektirip gerektirmediğini de içine alacak şekilde şöyle açıklar: Hayızlı kadın secde ayetini işitirse ona secde gerekmez. Çünkü o, o esnada namaz ehlinden (namazla mükellef) değildir. (el-Mebsût, c. 2, s. 11) ​Hanefi mezhebinin en son ve en kapsamlı otorite metinlerinden biri olan İbn Âbidîn’de durum daha da detaylandırılır: Hayızlı ve nifaslıya secde vacip olmaz. Temizlendiği zaman da onu kaza etmez. İbn Âbidîn, cünüp olan bir kimsenin secde ayeti işitmesi durumunda temizlenince kaza etmesi gerektiğini, ancak hayızlı kadının durumunun farklı olduğunu; hayızın uzun süreli bir mazeret olması ve ibadeti kökten düşürmesi sebebiyle kazanın da gerekmediğini vurgular. (Raddu’l-Muhtar ale’d-Durri’l-Muhtar, Babü Sucûdi’t-Tilâve) Fakat ​eğer kadın secde ayetini temizken işitmiş ancak secdeyi yapmadan hayız görmeye başlamışsa; bu durumda secde zimmetinde kalır ve temizlendiğinde kaza etmesi gerekir (Çünkü vacip olduğu anda ehliyet sahibiydi). Ancak hayız halindeyken işitilen ayet için hiçbir yükümlülük yoktur.