Eğer öksürmek, karşıdaki kişiyi kırmadan, aşağılamadan veya alay etmeden sadece “buradayım” demek ya da yapılanın yanlış olduğunu nazikçe ihsas ettirmek (hissettirmek) için yapılıyorsa, bunda dini bir sakınca görülmez. İslam’daki Emr-i bi’l ma’ruf ve nehy-i ani’l münker ilkesi gereği, bir yanlışı düzeltmek görevdir. Ancak bu düzeltme yapılırken “hikmetli ve güzel bir öğütle” hareket edilmesi istenir. Karşıdaki kişi mesajı anlamayabilir veya sadece boğazınızın ağrıdığını düşünebilir. Bu da tepkinizin amacına ulaşmasını engeller. Direkt konuşmak yerine dolaylı yollara başvurmak, bazen samimiyetsiz bir tavır olarak algılanabilir. Eğer öksürük, karşıdaki kişiyle dalga geçmek veya onu toplum içinde küçük düşürmek amacıyla kullanılıyorsa, bu “kul hakkı” ve “alay etme” kapsamına girebilir ki bu ahlaken hoş karşılanmaz. ​Öksürmek yerine sessizce ve ciddi bir ifadeyle bakmak, çoğu zaman bin kelimeden daha etkilidir. Eğer durum uygunsa, baş başa kalındığında “Bu davranışın pek şık olmadığını düşünüyorum” gibi yapıcı bir cümle kurmak. Eğer davranış kişisel bir saldırı değilse ve müdahale etmek durumu daha gergin hale getirecekse, vakarı koruyup ortamdan uzaklaşmak da bir erdemdir. ​Özetlei birini kırmamak, aşağılamamak ve toplumsal huzuru bozmamak kaydıyla, hafif bir öksürükle dikkat çekmekte dini bir engel yoktur. Ancak niyetinizde “alay” veya “küçümseme” varsa, bu ahlaki açıdan sorun teşkil eder.