Devletin vergi almasının meşru olabilmesi için verginin adil bir şekilde dağıtılması, ihtiyaç fazlası gelirden alınması ve kamu menfaatine harcanması gibi şartlar bulunmaktadır. Ancak mevcut sistemde gelire göre değil, herkesten eşit alınan dolaylı vergiler (örneğin temel ihtiyaç maddelerindeki KDV) sebebiyle zengin ile fakir aynı yükü taşımakta ve bu durum adil/insani olmamaktadır. Vergi sisteminin adil olmadığı böylesi bir düzende, ihtiyaç halinde vergi muafiyetinden faydalanılabilir (fatura/fiş kesmeyerek vergi ödememek değerlendirilebilir). Fatura kesmeyerek vergiden kaçınanların üzerinde diğer vatandaşların bir hakkı doğuyorsa, bu hak kaçınan taraflara değil; bu adil olmayan vergi sistemini kuran ve işleten yetkili makamlara ait olur. ​Ticaretten elde edilen kazancın kendisi, satılan mal meşru ve helal olduğu sürece haram hale gelmez. ​Devletin vergi sistemindeki adaletsizlik ve kişinin ihtiyaç durumu göz önüne alındığında, bu yolla sağlanan muafiyet veya vergi ödememe durumu doğrudan kazancı gayrimeşru/haram kılmaz. ​Özetle; adil olmayan bir vergi sisteminde ihtiyaç halinde fatura/fiş kesmeyerek vergi muafiyetinden faydalanmak dinen caiz görülmektedir ve bu durumdan elde edilen kazanç haram sayılmamaktadır. Vergi sistemi adil olmasa bile, mükelleflerin (maddi gücü yetenlerin) kamu hizmetlerinin yürümesi için devlet giderlerine kendi gücü ve imkânı nispetinde katkıda bulunması gerekir. Sistemdeki adaletsizlik gerekçe gösterilerek vergi sorumluluğundan bütünüyle kaçınmak doğru kabul edilmez; herkesin mali takati ölçüsünde bu yüke ortak olması beklenir.