İslam fıkhında bir gayrimenkulü (dükkanı) bir işletmeye kiraya vermenin caiz olup olmaması ve elde edilen kiranın helalliği, kiralanan yerin doğrudan ne amaçla kullanılacağına ve sunulan ana hizmete bağlıdır. Taşınmazın kendisi mubah (helal) bir ticaret için kiralanıyorsa, bu akit caizdir ve kazanılan kira geliri helaldir. Bahsi geçen zincir kafelerin esas faaliyet alanı kahve, çay, meşrubat ve gıda satışıdır. Bu ürünlerin içeriğinde sakıncalı madde bulunmaması şartıyla alım-satımı ve tüketimi dinen helaldir, dükkanın bu tür bir işletmeye kiralanmasında temel fıkıh kuralları açısından bir sakınca yoktur. İşletmenin ana faaliyeti mubah kahve/gıda satışı olduğu müddetçe alınan kira helaldir. Eğer kiralanan şubede içki/alkol satışı yapılırsa, haram bir fiile doğrudan mekan sağlamak caiz görülmez. Keza boykot edilen markalara (özellikle zulme, işgale veya İslam/insanlık karşıtı eylemlere doğrudan/dolaylı finansal destek sağladığı bilinen kurumlara) dükkan kiralamak caiz görülmez. ​”İyilik ve takva (Allah’a karşı gelmekten sakınma) üzere yardımlaşın; günah ve düşmanlık (zulüm) üzere yardımlaşmayın…” (Mâide, 5/2) Dükkanını boykotlu bir markaya kiraya veren kimse, o markanın ticaretini yürütmesine, o bölgede kök salmasına ve elde ettiği kâr üzerinden zalimlere/savaşa fon aktarmasına fiziki zemin hazırlamış olur. Bir küfür, zulüm veya haram fiile imkan sağlamak, o fiile ortaklık (teavun alâ’l-ism) kapsamında değerlendirilir. ​İslam hukukunda haram olan bir eylemin işlenmesine doğrudan lojistik veya mekânsal imkan sağlamak da o haramın kapsamına dahil edilir. Zira Peygamber Efendimiz (s.a.v.), içki konusunda sadece içeni değil; onu imal edeni, taşıyanı, taşıtanı, satanını ve parasını yiyeni lanetlemiştir (Tirmizî, Büyû’, 59). Bu hadisten yola çıkarak; bir kimsenin bizzat silah sıkmasa bile, silahı sıkan veya finansman sağlayan yapıya dükkan/mülk tahsis etmesi, haksızlığın lojistik zincirine dahil olmak şeklinde yorumlanır.​ İslam hukuku sadece haramın kendisini değil, harama ve zulme kapı aralayan sebepleri de engeller. Bir markanın elde ettiği gelir zulme gidiyorsa, o markaya dükkan sağlayarak gelir elde etmesine kapı açmak caiz olmaz. Zulmün finansmanına vesile olan ticari alan sağlama eylemi, sonucuna binaen sakıncalı hale gelir. ​”Zulmedenlere eğilim göstermeyin; yoksa size de ateş dokunur…” (Hûd, 11/113)