Öncelikle; şayet yarışma sponsor kurumun yayınevi tarafından düzenleniyor ve yarışmada sorulacak sorular sponsor kurum olan yayınevinin yayınlarından olan bir kitaptan yapılıyor ve bu kitap ücretle satıldığı için yarışmacı bu kitabı almak zorunda kalıyor ise, bu durumda yarışmanın ödülü satılan bu kitap gelirlerinden tedarik ediliyor demektir ki, yarışmacılar bu yarışmaya dolaylı şekilde ücret ödeyerek katılmış olur ve bu organizasyon kumar sakıncasını kendinde barındırmış olur. ​Bir yarışmanın caiz olabilmesi için en temel şart, onun kumar niteliği taşımamasıdır. Eğer yarışmaya girmek için bir ücret ödeniyorsa ve toplanan bu paralar kazananlara ödül olarak dağıtılıyorsa, bu durum kumara girer ve caiz değildir. Ödül, yarışmacılardan toplanan paralarla değil de bir kurum, vakıf veya üçüncü bir şahıs (sponsor) tarafından karşılanıyorsa, bu yarışmaya katılmak ve ödülü almak caiz olur. Siyer gibi ilmi konularda teşvik edici ödüller verilmesi, İslam geleneğinde “müsabaka” kültürü içinde değerlendirilir. ​Bahsettiğiniz hadis-i şerif, ilmin asli gayesinin dünyalık menfaat olmaması gerektiğini hatırlatan çok ciddi bir uyarıdır. Ancak buradaki durum niyetin merkezine göre şekillenir: Eğer bir kimse Peygamber Efendimiz’in (s.a.v) hayatını merak etmiyor, O’nu tanımayı hedeflemiyor ve sadece “Şu 100 sayfayı ezberleyeyim de ödülü alayım” diyorsa, hadisteki uyarı ile muhatap olur. Bir Müslüman’ın asıl niyeti Efendimiz’in hayatını öğrenmek olup, yarışmayı bu öğrenme sürecine bir disiplin ve vesile kılması caizdir. Ödül burada “amaç” değil, “araç” veya “ikramiye” hükmündedir. Yarışmayı düzenleyenler ve katılanlar, bu vesileyle toplumda bir farkındalık oluşmasını hedefliyorsa bu bir salih ameldir.