İlmî eserlerin maddi durumu yetersiz olanlara ulaştırılması “bizatihi ilmî faaliyetin kendisi gibi bir yükümlülüktür.” Bu bakış açısına göre, bir hocanın sohbetinden insanların mahrum kalmaması için yapılan paylaşımlar, asıl amacı “tebliğ ve irşad” olan bir faaliyetin parçası olarak görülür. ​Klasik Hanefi fakihlerine göre telif hakkı gibi soyut haklar (hukuku mücerrede), fiziksel bir varlığı olmadığı için “mal” tanımına girmez. Bu görüşü esas aldığımızda, bir eseri (videoyu) çoğaltmak veya paylaşmak, birinin fiziksel malını elinden almakla aynı kefeye konulmaz. Dolayısıyla, bir bilgiyi veya videoyu paylaşmak, o bilginin hocanın elinden çıkmasına sebep olmadığı için “gasp” sayılmamaktadır. Eğer niyetiniz sadece hayra vesile olmaksa, bu videolardan herhangi bir reklam geliri elde etmiyorsanız ve içeriği saptırmıyorsanız, paylaştığınız metne göre bu işlemde bir vebal yoktur. Çünkü burada amaç emeği çalmak değil, emeğin meyvesinden daha çok insanı faydalandırmaktır. Eğer bu videoları kendi kanalınızda paylaşıp üzerinden para kazanıyorsanız veya asıl kanalın (videonun sahibinin) faaliyetlerini sürdürmesine engel olacak kadar büyük bir izleyici kitlesini oradan koparıyorsanız, bu durum “kamu hakkı ihlaline” ve “video sahibinin şevkini kırmaya” girebilir ki bu caiz görülmez. Günümüzde emek çok farklı formlarda (dijital ortamda) ortaya çıkmaktadır. Bir videonun çekilmesi için harcanan zaman, ekipman ve teknolojik altyapı birer emek mahsulüdür. Bu hakların tamamen göz ardı edilmesi, ilmi faaliyetleri yürüten kurumların zayıflamasına neden olabilir. Sonuç olarak; videoları “daha çok kişi dinleyip faydalansın” amacıyla, maddi bir karşılık beklemeden ve asıl kaynağı zikrederek paylaşmak, ilmin yayılması ilkesiyle bağdaşmaktadır. Ancak etik ve fıkhi açıdan en sağlam yol; videonun altına asıl videonun linkini ekleyerek, izleyiciyi gerektiğinde asıl kaynağa da yönlendirmektir. Bu şekilde hem hocanın emeğine saygı göstermiş hem de “hayra vesile olma” amacınızı gerçekleştirmiş olursunuz.