​Hürmet-i musâhara, aile birliğini doğrudan etkileyen çok ağır bir hükümdür (ebedi haramlık). Bu nedenle gerçekleşmiş sayılması için tüm şartların şüpheye yer bırakmayacak şekilde bir arada bulunması gerekir. Bunun için taraflardan biri şehvet duyduğunu söylese bile, diğer ilgililerin bu haberin doğruluğuna kanaat getirmesi gerekir. (Mezahibi Erbea, 4/63) Vesveseli kişi genellikle net bir bilgiden ziyade “Acaba oldu mu?” korkusuyla hareket eder. Şüphe ve zan ile bu kadar ağır bir hüküm sabit olmaz. Şehvet hakkında, erkek için organın hareketlenmesi, kadın için kalbin lezzetle çarpması gibi fiziksel ve net belirtiler aranır. “Dokundum ama o an ne hissettiğimi tam bilmiyorum” veya “Sonradan bir şeyler hissettim” gibi durumlar vesvesedir ve haramlık oluşturmaz. Dokunmanın arada vücut ısısını engelleyen bir kumaş (kalın kıyafet vb.) üzerinden olması veya saçın sarkan kısmına denk gelmesi durumunda hürmet-i musâhara oluşmaz. (Mezahibi Erbea, 4/63) Vesveseli kişiler genelde bu teknik ayrıntıları gözden kaçırarak genel bir korkuya kapılırlar. ​İslam hukukunda (Fıkıh) vesvese ile mücadelede kullanılan iki temel kural vardır. ​”Yakin (kesin bilgi), şüphe ile zail olmaz”: Evlilik akdi kesin bir bağdır. Bu bağın koptuğuna dair hüküm verilebilmesi için, gerekli şartların (şehvet, temas, yaş vb.) gerçekleştiğinin kesin olarak bilinmesi gerekir. Sadece “şehvetlendiğimden korkuyorum” demek bir şüphedir ve kesin olan nikahı bozmaz. Diğer kural ise; “Eşyada aslolan ibahadır (mubahlıktır)”: Bir haramlık durumu ispatlanana kadar mevcut helallik durumu devam eder.