Eşlerin anlaşmalı olarak veya kocanın mahkemeye başvurması ile, mahkeme yoluyla boşanan eşler, dini hükümlere göre bir bâin talakla boşanmış olurlar. (Ali es-Saidi, Haşiyetü’l-Adevi ale’l-Kifaye, II, 40-41) Talakın geçerli olması için asıl olan, nikâh akdi sahibi olan erkeğin (veya vekilinin/yetkilendirdiği kişinin/hakimin) boşamaya niyet ederek talak lafızlarını kullanmasıdır. ​Mahkemede hakimin sorusuna karşılık tarafların “Boşanmak istiyorum” veya “Evet” demeleri, fıkhi açıdan doğrudan talak (boşama) lafzı sayılmaz. Bu beyanlar, evliliğin sona ermesi için hakimn sorusuna yöneltilen bir talep ve mahkeme kararına yönelik bir rıza beyanıdır. Taraflar, resmi yolla kendilerini boşama yetkisine sahip olmadıkları için, hakimden boşanma kararı vermesini istemektedirler. Üç kere sorulan soruya ”boşanmak istiyorum” denilmesi, Medeni Hukukta olduğu gibi fıkıhta da üç ayrı talak (boşama) gerçekleştiği anlamına gelmez. Zira bu tekrarlama, boşanma talebinin tekrarıdır, talak lafzının tekrarı değildir. Bu tür mahkeme salonu beyanları, kendiliğinden talak lafzı olarak kabul edilmediği için, sadece bu beyanlara dayanarak üç talakın da gerçekleştiği hükmüne varılmaz. ​Özetle, mahkemede üç kere sorulan boşanma sorusuna “Boşanmak istiyorum” demek, üç talakın gerçekleştiği anlamına gelmez. Bunun gerçekleşmesi; kocanın hakime, üç talakla boşama yetkisi vermiş olması ve hakimin de bu yetkiyi kullanması ile mümkün olur.