​Eğer borçlarınız nedeniyle geçim darlığı çekiyorsanız, temel ihtiyaçlarınızı (kira, fatura, gıda) karşılamakta zorlanıyorsanız veya borç batağındaysanız, “Zaruretler, haramları mubah kılar” kaidesine göre, bu parayı bizzat kendiniz için kullanmanız caiz görülmüştür. Bu durumda parayı birbirinize verip geri almanıza (çaprazlama yapmanıza) gerek yoktur; her ikiniz de kendi promosyonunuzu kendi borcunuz için kullanabilirsiniz. ​Eğer borcunuz olmasına rağmen “hali vaktiniz yerinde” ise, yani temel yaşam standartlarınızı etkilemeyen bir borç yükü altındaysanız, bu parayı şahsi ihtiyaçlarınız için kullanmanız caiz değildir. Kendi hakkınız olan promosyonu başkasına verip, onunkini kendi borcunuz için almanız “dolaylı yoldan parayı yine kendiniz için kullanmak” anlamına gelir. Asıl amaç paranın şahsi menfaatten tamamen çıkarılması ve bir ihtiyaç sahibine ulaşmasıdır. Eğer bu takas sonunda para yine sizin cebinizde/borcunuzda kalıyorsa, bu fetvadaki “haramdan kurtulmak” ruhuna uygun düşmez. Özetle, eğer gerçekten geçim sıkıntısı yaşıyor ve borcunuzu ödemekte aciz kalıyorsanız, parayı takas yapmaya gerek duymadan doğrudan kendi borcunuz için kullanabilirsiniz. Ancak durumunuz yerindeyse, paranın aile dışındaki gerçek bir yoksula veya hayır kurumuna (sevap beklemeksizin) verilmesi gerekir. Takas yoluyla da olsa kullanmanız caiz değildir.