Bir kimsenin mezar taşına “Ruhuna Fatiha” yazılması, o kabri ziyaret edenlerin Fâtiha Sûresi’ni okuyarak sevabını merhumun ruhuna bağışlamasına bir davettir. Bir kişinin Müslüman olup olmadığı kesin olarak bilinmiyorsa, zahir (dış görünüş) esas alınır. Eğer o kişi Müslümanların kabristanına defnedilmişse, aksi kesinleşmediği sürece Müslüman muamelesi yapılır. Mezarın Müslüman mezarlığında olması ve kişinin Müslüman olup olmadığına dair kesin bir bilginin olmaması durumunda, Müslümanlara yapılan muamele gereği “Ruhuna Fatiha” ifadesinin yazılmasında büyük bir sakınca görülmez. Fakat Kur’an-ı Kerim’deki açık ayetler (örneğin Tevbe Sûresi, 9/113-114 ve 9/84), küfür üzere ölen kimseler için Müslümanların af ve mağfiret dilemesini (istiğfar etmesini) ve cenaze namazını kılmasını yasaklamaktadır. Çünkü İslami inanca göre, bu kimselerin ahirette affedilmeyecekleri bildirilmiştir. Fâtiha Sûresi’nin temelinde de Allah’a yöneliş ve rahmet dileği olduğu için, Müslüman olmayan birine bu dua ile rahmet dilemek İslami hükümlere aykırıdır. Bu nedenle, Müslüman olmadığı kesin bilinen birinin mezar taşına “Ruhuna Fatiha” yazdırmak, İslami hükümlere aykırı bir iş yapmak demektir ve caiz değildir. Ancak bir kimsenin, Müslüman olmayanın mezar taşına “Ruhuna Fatiha” yazdırması, yapılan işin yanlışlığına rağmen, kişinin dinden çıkmasına yol açmaz. Bu eylemi yapan kişi, “Müslüman olmayan affedilmez” şeklindeki kesin hükmü inkâr etmiyor, sadece dini bir uygulamayı bilgisizlikten veya yanlış bir gelenekle yerine getiriyorlarsa dinden çıkmazlar. Ancak büyük bir yanlış yapmış olurlar ve öğrendiklerinde bu yanlışı düzeltmeleri gerekir.