​”el-Mevsuatü’l-Fıkhiyye” (4/104) adlı eserde şu bilgiler yer almaktadır: “Farz namazda, bağımsız bir şekilde ayakta durmaya gücü yettiği halde duvar veya direk gibi bir desteğe dayanmanın hükmü hakkında fakihlerin üç farklı görüşü vardır:
​1. Görüş (Cumhurun Görüşü)
​Hanefiler, Malikiler ve Hanbeliler bunun yasak olduğu görüşündedir; Şafiilerin bir görüşü de bu yöndedir. Şöyle demişlerdir:
​Bir asaya, duvara veya benzeri bir şeye, o destek çekildiğinde düşecek derecede dayanarak namaz kılan kişinin namazı sahih (geçerli) olmaz. Farz namazda kıyam (ayakta durmak) rükünlerden biridir. Bir şeye, o altından çekildiğinde düşecek kadar dayanan kişi (fıkhî açıdan) ayakta duruyor sayılmaz.
​Eğer dayandığı şey çekildiğinde düşmeyecek durumdaysa, bu davranış onlara göre mekruhtur. Hanefiler, Malikiler ve Hanbeliler bunu açıkça belirtmiştir. El-Halebî, Şerhu’l-Münyetü’l-Musallî’de şöyle der: “Edebe aykırı olması ve kibir göstergesi sayılması nedeniyle, bu durumun (mekruhluğu üzerinde) ittifak vardır.” Hanbeli alimlerinden İbn Ebî Tağlib ise kerahetin gerekçesini, dayanmanın kıyamın zahmetini ortadan kaldırması olarak açıklamıştır. İki secde arasındaki oturuş veya ilk ve son oturuştaki oturuşta mazeretsiz yaslanmak mekruhtur. (Tebyinul’Hakâik, Mekruhatus’Salat)
​2. Görüş
​Şafiilerin öncelikli (racih) görüşüdür: Bir yere dayanarak namaz kılan kişinin namazı, mekruh olmakla birlikte sahihtir. Dayandığı şey çekildiğinde düşecek olsa bile, bu kişi yine de ‘ayakta duran’ (kaim) olarak isimlendirilir.
​3. Görüş
​Farz namazda ayakta dururken bir yere dayanmak caizdir. Bu görüş Ebü Said el-Hudri, Ebü Zer (r.anhuma) ve sahabe ile selef alimlerinden bir gruptan rivayet edilmiştir.” ​

Nafile Namazlarda Dayanma
​Nafile (sünnet) namazlarda bir yere güçlü bir şekilde dayanmakta bir sakınca yoktur. Bir mazeret (hastalık, yaşlılık vb.) nedeniyle yapılıyorsa kişi tam ecir (sevap) alır. Bir mazeret olmaksızın yapılıyorsa bazı selef alimleri, dayanma oranına göre sevabın azalacağını belirtmişlerdir.