İslam hukukuna göre, kira (icâre) sözleşmesinin sıhhati için kira bedelinin (ücretin) sözleşme anında belirli, bilinebilir ve kesin olması temel bir şarttır. Bahsedilen sözleşme şekli, kira bedelinin bir kısmının veya tamamının ciroya bağlı olarak değişken olması nedeniyle fıkhen caiz görülmez. Sözleşme modelinde (Net kira ücreti VEYA cironun %5’i, hangisi yüksekse) caiz olmama nedenini doğuran temel sorun cehalet (belirsizlik) (ğarar) ve ücretin kesin olarak belirlenememesi ilkesine dayanır. ​Sözleşme, her ay ödenecek miktarın, o ayki cironun %5’i ile sabit kira arasında hangisi yüksekse o olacağını şart koşmaktadır. Bu durumda, ödenecek meblağ, ay bitmeden kesinleşmemekte ve gelecekteki ticari başarıya bağlı olarak sürekli değişmektedir. İslam hukukunda akitlerin (sözleşmelerin) temel unsurları (konusu, bedeli, süresi) kesin ve belirli olmalıdır. Bedeldeki aşırı belirsizlik ğarar (aldatma) içerir. ​Peygamber Efendimizin (s.a.s.) ğarar içeren satışları yasakladığına dair hadisler mevcuttur. İcare akdi de (kira sözleşmesi), menfaatin satımı sayıldığı için bu ilkeye tabidir. ​İslâm fıkıhçıları (fakihler), bir kira akdinin geçerli (sahih) olması için ücretin miktarının ve niteliğinin akid sırasında açıkça belirlenmesini şart koşarlar (El-Mevsılî, el-İhtiyâr, 2/57; Mecelle, md. 462). Ciroya bağlılık bu kesinliği ortadan kaldırır. Fıkıh ilkesine göre, kira bedeli (ücret-icar) sözleşme kurulduğu anda sabit bir meblağ (mal-para) olarak belirlenmelidir. Sözleşmedeki “Net kira” kısmı bu şarta uygun olsa da, “ciroya bağlı %5” kısmı, kira bedelini bir gelir ortaklığı (Mudaraba/Müzaraa benzeri) unsuruna dönüştürür, ki bu da kira akdinin doğasına aykırıdır. Kira, kiralanan malın menfaatine karşılık sabit bir bedel ödenmesidir, kiracının ticari riskine ortak olmak değildir.​ Özetle, sözleşmenin İslami fıkha göre caiz olmama nedeni, kira bedelinin her ay için kesin ve net olarak akid anında belirlenememesi, yani ğarar (aşırı belirsizlik) içermesidir.