Muhabbet kuşu, kanarya veya papağan gibi nesillerdir kafes ortamında doğmuş ve doğaya bırakıldığında hayatta kalma şansı zor olan kuşların evde beslenmesi caizdir. Temel delil, Peygamber’imizin (s.a.s.) küçük bir çocuğun kuş beslemesine müdahale etmediği “Ebu Umeyr” hadisidir (Buhari, Edeb, 81). Dış ortamda özgürce yaşayan, göç eden veya yuvası olan yabani bir kuşu yakalayıp kafese mahkûm etmek fıkhen caiz olmayan bir eylemdir. Bu, hayvana eziyet (ta’zib) ve hürriyetini haksız yere kısıtlama olarak kabul edilir. Peygamberimiz (s.a.s.), yavruları alınan bir kuşun çırpınışını görünce, “Yavrularını ona geri verin!” buyurarak bu tür müdahaleleri yasaklamıştır (Ebu Davud, Cihad, 112). Kuş besleyen kişi; hayvanın yemini, suyunu ve temizliğini eksiksiz sağlamakla mükelleftir. Hayvanı aç bırakmak veya kötü şartlarda tutmak, İslam hukukuna göre büyük bir vebal ve “hayvan hakkı” ihlalidir. Kuş beslemek, kişinin asıl vazifesi olan ibadetlerini aksatmamalı ve aile rızkını tehlikeye atacak bir israfa dönüşmemelidir. Özetle, doğada yaşaması mümkün olmayan evcil türlerin, tüm ihtiyaçları karşılanmak ve israfa kaçmamak şartıyla bakılmasına izin verilmiş; ancak özgür bir kuşun doğasından koparılıp hapsedilmesi İslam’ın merhamet ve şefkat ilkelerine aykırı bulunmuştur.