Kadının at binmesi veya araç kullanması ancak savaş, hac, tıbbi hizmet (doktorluk) veya din eğitimi (muallimelik) gibi ciddi ve dünyevi/uhrevi bir ihtiyaca bağlanmıştır. “Zaruretler, kendi miktarlarınca takdir olunur” kaidesince; ehliyet almak bir ihtiyaç olsa bile, bu ihtiyacı karşılarken mahremiyet sınırlarını aşmak caiz değildir. Bir eylem (araç sürmek) özünde helal olsa da, şoförlük eğitimi sırasında karşı cinsle yaşanacak fiziksel yakınlık veya iletişim, “fitneye” kapı aralamaya gayet müsaittir. Hemcins eğitmen ise, kadının “vakarını” korumasını ve “ciddi-vakur kadın” tanımına uygun hareket etmesini sağlar. Direksiyon başında fiziksel müdahale gerektirebilecek kadar yakın temas ihtimali olan bir eğitimde, hemcins eğitmen kullanmak tesettür ve mahremiyet hükümlerinin tam icrası için bir şarttır. İslam hukukunda, aralarında evlilik engeli olmayan bir erkek ve kadının, üçüncü bir kişinin girişi mümkün olmayacak şekilde kapalı bir mekanda baş başa kalması “halvet” ve haram olarak ifade edilir. Sürücü eğitim araçları, dışarıdan görünür olsa dahi, içindeki kişilerin mahremiyetini tam koruyamayan ve dar bir alanda uzun süreli birliktelik gerektiren mekanlardır. Bu durum, “başka duygu ve takiplere sebep olma” riskini tetikleyen en temel unsurdur. Tüm bu sebeplerle, ehliyet almak için gerekli olan direksiyon eğitiminin hemcins eğitmenler tarafından alınması, hem kadın hem de erkek kursiyerler için zorunludur, aksi ise caiz değildir.