İslam adabına göre hatır sormak ve buna cevap vermek, kişiler arasındaki muhabbeti ve kardeşliği artırması sebebiyle önemli bir davranış, hatta yardım teklifi ve dua vesilesi anlamını taşıdığı için müstehap/mendup görülmüştür. ​Hatır sormak, sadece laf olsun diye değil, samimiyetle ve bir amaca yönelik yapılmalıdır. Hatır soran kişinin niyetinin, sorulan kişinin bir ihtiyacı, bir sıkıntısı varsa ona deva olmak veya en azından hâli sorulan kişinin Allah’a hamd etmesine vesile olmak olmasıdır. Bazı âlimler, gücü yetmeyeceği kimseye laf olsun diye “Nasılsın?” demenin samimiyetten uzak olabileceğini belirtmişlerdir. Esas olan, samimi bir ilgi ve gerektiğinde yardım etme düşüncesidir. Hatır sormaya öncelikle selam ile başlamak ve sonrasında hal hatır sormak gerekir. ​Selamı almak (Vacip) ve ondan daha güzeliyle karşılık vermek Kur’an emridir (Nisâ\ 4/86). Hal hatır sormak ise, bu güzel ilişkinin devamıdır. Karşılaşıldığında selamdan sonra, musafaha etmek tavsiye edilir. Peygamberimiz şöyle buyurmuştur: “İki Müslüman karşılaşıp musâfahada bulununca, ayrılmalarından önce (küçük günahları) mutlaka affedilir.” Hatır sorulan kişinin, daima Allah’a şükür ve hamd içeren bir ifade kullanması en güzel cevaptır. Durum ne olursa olsun, cevaba Allah’a hamd ve şükürle başlamak en güzelidir. ​”Elhamdülillah, iyiyim.” demelidir. ​Böyle bir cevap, kişinin her durumda mevcut haline şükrettiğini gösterir ve soran kişiyi de Allah’ı anmaya teşvik eder. Cevabın sonunda veya hemen başında, hatır soran kişiye dua ile mukabele etmeli ve onun hatırını da sormalıdır. Eğer bir sıkıntı veya ihtiyacı varsa, soran kişinin samimiyetine güveniyorsa ve yardım teklifini kabul edecekse, durumunu kapalı veya nazikçe dile getirebilir.​ Özetle, ​İslam adabına göre birine “Nasılsın?” diye sorulduğunda, verilebilecek en güzel ve kapsamlı cevap, durumu ne olursa olsun hamd ve dua içeren bir karşılık vermektir. ​”Elhamdülillah (Allah’a hamdolsun), iyiyim. Siz nasılsınız? Allah razı olsun.” denmelidir. ​Bu, hem Allah’a şükür vazifesini yerine getirir hem de karşıdaki kişiye hürmet ve dua ile mukabele edilmiş olur.