İslam fıkhına göre, haram parayla satın alınan bir malın kendisine (müşterâ) haramlık hükmünün sirayet etmesi, yani o malın bizatihi haram veya mekruh hükmünü kazanması, alışverişin nasıl yapıldığına bağlıdır. Haramlığın mala sirayet etmesi Hanefi mezhebinde haram parayı tayin ederek alışverişin gerçekleşmesi ile olur. ​Haramlık, ancak haram paranın aynen ve bizzat mala karşılık olarak gösterilerek alım satım akdinin yapılmasıyla mala sirayet eder. Alıcı, elindeki paranın haram (örneğin faizden, rüşvetten veya kumar kazancından) olduğunu bilerek, bu parayı satıcıya gösterir veya doğrudan teslim ederken: “Şu elimdeki parayla bu malı (ev, araba, eşya) satın alıyorum,” diyerek akdi gerçekleştirirse haramlık alınan mala da sirayet eder. Bu durumda, haramlık bedelden malın kendisine de sirayet eder. Malın mülkiyeti alıcıya geçer, çünkü Hanefi fıkhına göre fasit akit mülkiyet doğurur, ancak bu mülkiyet kirli mülkiyet (mülk-i habis) olarak nitelendirilir. Malın kullanımı dinen sakıncalı (kerahet) hale gelir. Alıcı bu maldan temizlenmek için malı tasadduk etmesi bu sakıncayı ortadan kaldırır. Ancak alıcı, paraya bizzat işaret etmeden, sadece bir bedel miktarı zikrederek alışverişi yapar, yani malı zimmetine (borcuna) alır ve ödemeyi daha sonra haram parayla yaparsa haramlık mala sirayet etmez. Bu durumda, alım satım akdi paranın kaynağına değil, sadece miktarına dayandığı için malın kendisi helal (mubah) kalır ve kullanımı caizdir. Ancak haram parayı vererek zimmet borcunu ödeyen kişi, haram parayı kullandığı ve elden çıkardığı için Allah katında günahkâr olur. ​Özetle, haramlığın mala sirayet etmesinin anahtarı; satın alma anında haram paranın aynına (bizzat kendisine) işaret edilip edilmemesidir. (Hediyyetül’Alaiyye)