”Genç kadın” (şâbbe) ile “yabancı erkek” arasındaki selamlaşma, taraflardan birinde bir meyil veya yanlış anlaşılma uyandırabilir. Alimler, yaşlı bir erkek bile olsa, karşıdaki kişinin niyetinin veya kalbindeki marazın (hastalığın) bilinemeyeceğini söyler. Bu yüzden “fitneye sebep olma ihtimali, selamın sünnet olmasından daha önceliklidir” diyerek selamı uygun görmemişlerdir. ​Kur’an-ı Kerim’de Peygamber (s.a.s.) eşlerine hitaben yapılan şu uyarı, tüm Müslüman kadınlar için bir ölçü kabul edilmiştir: ​”…Eğer Allah’tan korkuyorsanız, konuşurken sözü yumuşatıp tatlılaştırmayın ki, kalbinde hastalık olan kimse bir ümide kapılmasın. Hep aklın ve dinin kabul edeceği uygun sözler söyleyin.” (Ahzab, 32) “İyi sabahlar, nasılsın?” gibi hal hatır sormaların doğası gereği bir yumuşaklık ve sosyal yakınlık içerdiği, bunun da ayette sakınılması istenen “sözün çekiciliği” kapsamına girme riski vardır. ​Sesin kendisi doğrudan avret sayılmasa bile (Hanefilerin çoğunluğuna göre), sesin “tonlanması ve tınısı” fitneye yol açabileceği için kısıtlanmıştır. ​Alimler, genç bir kadının sesindeki nezaketin, karşıdaki kişi üzerinde (yaşlı da olsa) farklı bir tesir bırakabileceğini, bu tesirin ise kalbi meşgul edebileceğini ifade ederler. Bir erkek, yabancı ve genç bir kadına selam verirse; kadın bu selamı içinden (duyamayacağı şekilde) alır. Sesli cevap vermesi kerahattir. Genç bir kadının yabancı bir erkeğe selam vermesi de aynı şekilde fitne korkusu nedeniyle hoş karşılanmamıştır. Raddu’l-Muhtâr’da şöyle geçer: “Eğer kadın gençse ona selam verilmez ve selamı da (sesli olarak) alınmaz. Çünkü selam vermekten maksat dostluk kurmaktır, bu ise fitneye yol açar.”