Bir kişinin “Allah’ın rızasına” nail olması, ancak iman ile mümkündür. Kur’an-ı Kerim’de Allah’ın kâfirlerden razı olmayacağı açıkça belirtilmiştir. Bu nedenle, bir gayrimüslimin küfür üzere (inanmayarak) ölmesi durumunda Allah’ın ondan razı olması için dua etmek, naslara (ayetlere) aykırıdır ve haramdır. (Mevsuatul’Kuveytiyye, 11/184) Eğer bir kişi, ayetin hükmünü reddetmek veya “Allah’ın kâfirlerden razı olmayacağı” şeklindeki ilahi hükmün yanlış olduğunu iddia etmek amacıyla bu duayı yaparsa, bu durum dinden çıkmaya sebebiyet verir. ​Bir Müslümanı dinden çıkaran durumlar “zarurat-ı diniyye” denilen kesin hükümleri inkar etmekle ilgilidir. “Allah razı olsun” sözü genelde bir ağız alışkanlığı ve nezaket gereği söylenmektedir. Eğer kişi bu sözü “Allah sana hidayet versin” veya “Allah yaptığın bu iyiliğin karşılığını dünyada versin” gibi bir iyi niyetle, sadece bir teşekkür ifadesi olarak (hükmü inkar etmeden) söylüyorsa, bu hata olsa da imanına zarar vermez. Dolayısıyla kişi bu duanın dini hükmünü tam bilmeden, sadece bir iyiliğe karşılık söylüyorsa bu söylem yanlış olsa da dinden çıkma sebebi sayılmaz. Bir gayrimüslimin yaptığı iyiliğe karşı teşekkür etmek isteyen Müslümanlara şu tarz ifadeleri önerilebilir: ​”Allah hidayet versin.” (En büyük iyilik ve rıza kapısı hidayettir.)​”Allah iyiliğini versin.” ​”Teşekkür ederim.” ​”Allah ömrünü bereketli kılsın.” (İman etmesi ümidiyle.) Özetle, bir Müslümanın, Allah’ın kesin hükmünü (kâfirlerden razı olmayacağı gerçeğini) inkar ve reddetme kastı olmaksızın, sadece bir nezaket veya ağız alışkanlığıyla bu ifadeyi kullanması kişiyi dinden çıkarmaz; fakat dini açıdan “yanlış ve sakıncalı” bir kullanım olarak kabul edilir. Kişinin bu hatasından dolayı istiğfar etmesi ve daha dikkatli olması tavsiye edilir.