Konu hakkında bir hadisi şerif şöyledir: “Allah, eyere binen kadınlara lanet etsin.” (Ebu Davud, Libas, 34; Ahmed b. Hanbel, Müsned). Buradan yola çıkarak alimler kadının at üzerine oturmasını “erkeklere benzemek” (teşebbüh) olarak değerlendirmiş ve bu fiilin lanete sebep olacağını savunmuşlardır. İbn Ömer’in (r.a.) rivayeti şöyledir: “Kadınların eyere (ata) binmesini yasaklayın.” (Mecmau’z-Zevaid, 5/171) Bu rivayet, kadınların toplum içinde dikkat çekmelerini ve fitneye sebep olmalarını engellemek amacıyla bir “sedd-i zerai” (kötülüğe giden yolu kapama) kuralı olarak değerlendirilmiştir. ​At binme eylemi doğası gereği bacakların açılmasını (atın üzerine otururken) ve yüksek tempolu sarsıntıyı gerektirir. Alimler, atın sarsıntısı sebebiyle göğüs ve kalça bölgelerinin (kaba etlerin) belirginleşeceğini, bu durumun en kalın tesettür kıyafetinde bile “vücut hacmini ortaya çıkarma” yasağını ihlal edeceğini belirtmişlerdir. “Avret mahallerinin sadece renginin değil, hacminin ve şeklinin de belli olması tesettüre aykırıdır.” ​At binmek, savaşçı ve süvari kimliğiyle özdeşleşmiş bir erkek eylemidir. Hadisi şerifte ise: “Rasûlullâh (s.a.s.), erkekleşen kadınlara ve kadınlaşan erkeklere lanet etti.” (Buhari, Libas, 61). Ata binen kadının oturuş tarzı ve tavrı “ricalleşme” (erkekleşme) olarak görülmüş ve bu kimlik değişiminden dolayı yasaklanmıştır. ​Bir kadının at üzerinde olması, yürüyen bir kadına göre çok daha fazla dikkat çekici ve heybetli bir görüntü oluşturur. İslam hukukundaki “kadının sesinden ve yürüyüşünden dahi fitne çıkabileceği” endişesiyle, at üzerindeki kadının yabancı erkeklerin bakışlarını üzerine toplama ihtimali en büyük sakınca olarak görülmüştür. ​İmam Birgivi (Tarikatu Muhammediyye) isimli eserinde, kadınların süslü elbiselerle veya ata binerek erkeklerin arasından geçmesini şiddetli bir şekilde tenkit eder. ​İbn Hacer el-Heytemi (Ez-Zevacir), kadınların gerekçesiz yere eyere binmesini ve erkeklerin dikkatini çekecek şekilde binek üzerinde bulunmasını büyük günahlara (kebair) yakın bir mekruh olarak zikreder. Özetle, eğer at binme eylemi; zaruri ihtiyaç dışıysa, vücut hatlarını (göğüs ve kalça) sarsıntıdan dolayı belli ediyorsa ve çevrede yabancı erkekler varsa, alimlerin ittifakıyla bu durum caiz görülmemiştir.