Bu tür ağır ve tehlikeli sözler, İslam hukukunda (fıkıh) “Elfâz-ı Küfür” (kişiyi dinden çıkaran sözler) başlığı altında çok hassas bir şekilde incelenmiştir. ​İslam alimleri, dinin mukaddes değerlerine (Allah, Kur’an, Peygamber, Din) sövmenin veya sövülmesine yol açmanın küfür (dinden çıkma sebebi) olduğunda icma (söz birliği) etmişlerdir. Bir kimsenin doğrudan dine veya kitaba sövmesi, şaka bile olsa ittifakla dinden çıkaran bir eylemdir. Sizin örneğinizdeki “Sövdürme şimdi…” ifadesi, kişiyi doğrudan dinden çıkarmasa da çok büyük bir günah ve tehlikeli bir sınırdır. Çünkü kişi burada mukaddes değerleri bir “tehdit unsuru” veya “öfke aracı” olarak kullanmaktadır. ​Hanefi fıkhının en önemli kaynaklarından biri olan İbn Âbidîn (Reddü’l-Muhtar), bu tür meselelerde şu kaideyi esas alır: “Bir kimse, İslam’ın kutsal saydığı bir şeyi hafife alır, alay eder veya ona hakaret edilmesine zemin hazırlarsa dinden çıkar.” Bir kişi öfke anında ne dediğini bilmeyecek kadar (aklî melekelerini yitirecek derecede) cinnet halindeyse, söylediklerinden sorumlu tutulmayabilir. Ancak “Sövdürme şimdi…” diyen birisi genellikle ne dediğinin farkında olarak bu tehdidi savurmaktadır. Eğer kişi bu sözü, dinin kutsallığını kabul ettiği halde sadece karşısındakini susturmak için bir “deyim” gibi kullanıyorsa dinden çıkmaz ama tazir (cezayı gerektiren) bir suç ve büyük bir edepsizlik işlemiş olur. Sözün ağırlığı nedeniyle hemen Allah’tan af dilenmelidir. Her ne kadar “sövdürme” ifadesi doğrudan bir sövme olmasa da, kutsal değerleri bu şekilde ağza almak imanın özüne aykırıdır. Bu yüzden Kelime-i Şehadet getirerek imanı tazelemek en güvenli yoldur. Ayrıca eğer kişi evliyse ve bu sözle dini bizzat hedef aldıysa, nikah tazelemesi de gerekir.