Menkul veya gayrimenkul bir malın vadeli olarak altın/döviz karşılığında satılması caizdir. Altın/döviz burada bir “para birimi” (semen) hükmündedir. Satış anında toplam borcun kaç gram altın/döviz olduğu netleşmişse, akit geçerli (sahih) olarak kurulmuştur. Borç altın/döviz olarak belirlenmişse ve TL ile yapılan ödemeler o günkü kur üzerinden anlık rıza ile mahsuplaşılıyorsa bu işlem caizdir. Dolayısıyla kur, ödeme yapılan günkü piyasa değeri üzerinden hesaplanmalı ve alacaklı ile borçlu o anki değişimden razı olmalıdır. Fıkhen altın/döviz ile TL’nin takas edilmesi bir “sarf” işlemidir. Bu işlemde bedelin (TL’nin) peşin olarak teslim edilmesi gerekir. TL ödendiği anda o miktardaki altın/döviz borcu düşüldüğü için bu şart yerine gelmiş olur. Ancak borçlandığı bedelin değerinde başka bir para birimiyle ödemek üzere baştan anlaşma yapmılmamış olması gerekir. ​Yani satış sözleşmesi yapılırken; “Ben sana şu kadar altın/döviz borçlandım ama öderken hep o günkü TL kuru üzerinden ödeyeceğim” şeklinde bir şart en baştan koşulmamalıdır. Borç mutlak olarak altın/döviz olarak sabitlenmeli, ödeme günü geldiğinde ise taraflar o anki kolaylığa göre TL üzerinden anlaşmalıdır. Eğer en baştan “kur farkı” üzerinden bir sistem kurulursa, bu işlem vade faizi sakıncası ve fiyat belirsizliği sakıncası barındırır.