Sebze, meyve, hamur işi gibi et dışındaki gıdaları hazırlayanın inancı, yemeğin helalliğini etkilemez (içine haram bir madde karışmadığı sürece). Dolayısıyla bir ateistin veya bir müşriğin pişirdiği sebze yemeği de helaldir. Ancak et ürünlerinin helalliği, hayvanın cinsi kadar kesen kişinin niteliğine de bağlıdır. Kesen kişinin Müslüman veya Ehl-i Kitap olması bu noktada belirleyici unsurdur. Kişinin “Müslüman” sıfatını taşıması ise helal et için öncelikli bir husustur. Bu sıfatın korunması için de “Zarurât-ı Diniyye” denilen; namazın farzlığı, içkinin haramlığı, öldükten sonra dirilme ve Kur’an’ın Allah kelamı olması gibi temel esasları inkar etmemesi şarttır. Bir kimsenin sadece Sünni veya Alevi bir aileden gelmesi, onun kestiğinin mutlak helal veya haram olması için yeterli bir kriter değildir; asıl olan o kişinin akidesidir (inanç esaslarıdır). Eğer bir kişi Hz. Ali’yi (r.a.) haşa ilahlaştırıyor veya vahyin ona gelmesi gerektiğini iddia ederek peygamberlik silsilesini reddediyorsa, bu durum “İslam dairesinden çıkış” (Gulat-ı Şia) olarak kabul edilir ve evlilik caiz olmadığı gibi kestiği de yenmez. Zira kişi mü’min olabilmek için gerekli inanca sahip ise evlilik mümkün ve kestiği helaldir, aksi takdirde helal değildir. Şüphesiz bir alevinin inançlı kabul edilebilmesi için, Hazreti Ebûbekir (r.a.), Hazreti Ömer (r.a.) ve Hazreti Âişe’ye (r.a.) karşı bakışı, Hazreti Ali’yi (r.a.) nerede konumlandırdığı önem arz ettiği gibi, Allâh’ın (Celle Celâluhû) tüm emir ve yasaklarına da inanması gerekir.