Farz namazlarda niyetin aslının nasıl olacağı şöyledir: Namaz kılan kişinin kıldığı namazın öğle, ikindi, akşam, yatsı veya sabah namazı olduğunu kalbiyle bilmesidir. Kişi bunu bildiği an, namazın sıhhati (geçerliliği) için gerekli bir şart olan niyeti yerine getirmiş olur. Bundan sonra, eğer namaz vaktinde kılınıyorsa, yukarıda belirttiğimiz gibi sadece vaktin tayin edilmesi yeterlidir; fazladan bir ifadeye gerek yoktur. Şöyle ki: Bir kişi öğle, ikindi veya diğer farz namazlardan birine niyet ederse namazı geçerli olur. “Bugünün öğle namazı” veya “vaktin öğlesi” şeklinde niyet etmesi şart değildir. Bazı alimler ise “bugünün öğlesi” veya “vaktin öğlesi” şeklinde niyet etmenin zorunlu olduğunu savunmuşlardır. Bunun gerekçesi şudur: Namaz vakti, başka bir farzın kazasının kılınmasına da müsaittir. Dolayısıyla sadece “öğle namazına” niyet edildiğinde, kişinin bugünün öğlesini mi yoksa üzerindeki bir kaza namazını mı kastettiği ihtimali doğar. Sonuç olarak: Her iki görüş de geçerli (musahhah) kabul edilmiştir; ancak ihtiyatlı olan, “bugünün öğlesi” veya “bugünün ikindisi” şeklinde niyet etmektir. (Mezahibi Erbea, 1/192) İlk görüşe binaen bu zamana kadar vakit tayin edilmeden kılınan namazlar geçerli kabul edilir fakat bundan sonra vaktin farzı veya bu günün farzı olarak belirtmek ihtiyatlı davranış olur.