Bu konu, İslam hukukunda “tazim” (hürmet gösterme) ve “ihane” (küçük düşürme) kavramları çerçevesinde değerlendirilir. Günlük hayatta ticari bir marka haline gelmiş isimlerin durumuyla, doğrudan dini bir metin veya kutsal bir ismin durumu fıkhen farklılık gösterir. ​”Joseph”, “Jacob”, “David” veya “Abraham” gibi isimler her ne kadar peygamber isimlerinin Batı dillerindeki karşılıkları olsa da, günümüzde bu isimler Batı toplumlarında milyonlarca insanın kullandığı yaygın insan isimleridir. Bir markanın ismi “Joseph” olduğunda, bu artık o peygamberi temsil eden bir “kutsal isim” olmaktan çıkıp, bir şahsı veya ticari markayı temsil eden bir alamet (sembol) haline dönüşür. Dolayısıyla bu isimlerin pantolonun bel hizasında veya arka cebinde (etiket olarak) bulunması, doğrudan o peygamberin şahsına bir hakaret veya kutsala saygısızlık kastı taşımaz. ​Bir yazının veya ismin saygısızlığa maruz kalması için onun bilinçli olarak kutsallığına yönelik bir yerleşim yapılması gerekir. ​Pantolon etiketleri, tekstil sektöründe standart olarak bel veya cep hizasına dikilir. Buradaki amaç isme saygısızlık değil, markanın tanınmasıdır. ​Bu isimler Arapça harflerle ve peygamberi kasteden sıfatlarla yazılmadığı sürece, sadece Batı dillerindeki yazılışıyla “kutsal metin” hükmüne girmezler. Üzerinde Allah’ın ismi, ayet-i kerime veya doğrudan dini kutsalları ifade eden ifadeler bulunmadığı sürece, yaygın olarak kullanılan insan isimlerinin giysilerde marka olarak bulunması haram olmaz. Bu nedenle, ​Joseph Lui veya Jacob gibi markaların üretimini yapmak, etiketlerini dikmek ve bu işten kazanç sağlamak caiz olur. Ancak kıyafetin üzerinde haç, put veya İslam’ın temel değerlerine aykırı sloganlar/resimler olmamalı, cinsiyetsizliği destekleyen logo vb. olmamalı, giyimi sakıncalı olan kıyafet olmamalıdır.