Abdestin geçerli olabilmesi için yıkanması gereken uzuvlarda suyun deriye ulaşması şarttır, tırnak uçları da buna dahildir. Tırnakların altı temiz olduğu sürece, tırnakların uzun olması abdeste mani değildir ve abdest geçerlidir. İslam hukukunda mükellefiyetler, insanın makul sınırları ve normal hayat akışı gözetilerek düzenlenmiştir. ​Abdest veya gusül alırken kişinin üzerine düşen sorumluluk; uzuvlarını normal, makul bir şekilde yıkamaktır. İslam fıkhında aşırıya kaçmak, her gözenek veya milimetrelik alan için vesveseye kapılmak istenmeyen bir durumdur (vesvese ve meşakkat nehyedilmiştir). Kişi suyu uzvuna ulaştırdığında şer’i emri yerine getirmiş sayılır. ​İnsan bedeninde günlük hayatın doğal bir sonucu olarak biriken veya oluşan bazı durumlar (tırnak altındaki hafif toz/kir, ayaktaki derin çatlaklar, burun içindeki kuruluklar gibi) kaçınılması zor (umum-ı belva) şeylerdir. ​Fıkıhta “Zaruretler ve ihtiyaçlar meşakkati kaldırır” kaidesince, bu tür ufak kirlerin altı suyla ıslanmasa dahi abdest veya gusül geçerli sayılır. ​Kişinin her çatlağı tek tek iğneyle kurcalaması veya tırnak diplerini kazıması gerekmez ve beklenmez. Nitekim Peygamber Efendimiz (s.a.s.) döneminde de insanların tırnakları uzun olabiliyor, tarlada/günlük işte çalışıyor ve ayakları çatlıyordu. Eğer bu küçük detaylar abdeste engel teşkil etseydi, Peygamberimiz (s.a.s.) bunu açıkça beyan ederdi. İhtiyaç anında açıklamanın yapılmamış olması, bu durumun bağışlandığına ve abdestin sıhhatine zarar vermediğine delildir. ​Özetle; Suyun deriye ulaşmasını engelleyen kalın tabaka (oje, boya, katılaşmış hamur, Japon yapıştırıcısı vb.) gibi harici maddeler ile bedenin kendi doğal yapısından veya günlük hayatın akışından kaynaklanan hafif kirler/çatlaklar birbirinden farklı değerlendirilir. İlk grubun temizlenmesi şartken, ikincisi af kapsamında değerlendirilir.