Tuvalete girmeden önce sünnet olan sığınma duasını (“Allahümme innî eûzü bike mine’l-hubsi ve’l-habâis”) okumak, kişiyi oradaki her türlü manevi olumsuzluktan korur. Tuvalet, ihtiyaç giderilip en kısa sürede çıkılması gereken bir yerdir. Durduk yere tükürmemek, oradaki kalış süresini uzatmamak açısından da edebe uygundur. İslam adabında insan vücudu ve özellikle Zikrullah’ın yapıldığı ağız hürmete layıktır. Tükürük de bedenin doğal bir sıvısıdır. Hiçbir gereklilik yokken, sırf alışkanlıktan dolayı ağızdaki sıvıyı pisliğin/necasetin aktığı yere atmak, insanın kendi bedenine gösterdiği saygıya uymadığı için tanzihen mekruh (edebe aykırı) görülmüştür. Peygamber Efendimiz (s.a.v.), tuvalet gibi kirli yerlerin şeytani varlıkların uğrak noktası olduğunu haber vermiştir, bu nedenle bir an evvele ihtiyaç görülüp oradan çıkılmalıdır. Tuvalette gereksiz yere zaman geçirmek veya fuzuli işlerle uğraşmak insan zihninde vesvese ve iç sıkıntısı doğurabilir. Tuvalete girerken sığınma duasını okumak, durduk yere tükürmemek, ihtiyaç hâlinde tükürüldüğünde ise arkasından su döküp ortamı temiz bırakmak gerekir.