İslam fıkhında parmak çıtlatmak veya eklemleri kütletmek konusu, namaz içinde ve namaz dışında olmak üzere iki ayrı çerçevede değerlendirilir. Kişinin kendi isteğiyle parmaklarını veya eklemlerini bastırarak/çekerek kütletmesi fıkhen mekruh sayılmıştır. Kişinin yürümesi, eğilip kalkması, gerinmesi veya elini hareket ettirmesi esnasında eklemlerin kendiliğinden ses çıkarması kişinin iradesi dahilinde olmadığından hiçbir keraheti yoktur ve günah değildir. ​Namaz kılarken parmakları veya eklemleri bilerek çıtlatmak Tahrîmen Mekruh (harama yakın mekruh) kabul edilir. Gerekçesi; Peygamber Efendimiz’den (s.a.v.) nakledilen “Namazda iken parmaklarını çıtlatma” (İbn Mâce, İkâmetü’s-Salât, 55) hadis-i şerifi uyarınca doğrudan nehiy (yasak) bulunmasıdır. Ayrıca bu davranış namazın huşûunu bozar ve namazla bağdaşmayan faydasız bir işle (abesle iştigal) iştigal etmektir. ​Namaz kılınmadığı anlarda (örneğin otururken, çalışırken) sırf alışkanlık veya zevk için bilerek parmak ve eklem çıtlatmak Tenzîhen Mekruh (helale yakın, hoş karşılanmayan davranış) olarak değerlendirilir. Eğer kişi bir rahatsızlık, ağrı veya aşırı yorgunluk sebebiyle rahatlamak amacıyla eklemlerini çıtlatıyorsa (ihtiyaç hali varsa), namaz dışında olması kaydıyla kerahet kalkar veya hafifler. ​Sadece el parmakları değil; ayak parmakları, boyun, bel, sırt veya bilek gibi bedenin diğer eklemlerinin çıtlatılması ve kütletilmesi de el parmaklarıyla aynı hükme tabidir. Hadislerde doğrudan “parmaklar” ifadesi geçse de, alimler buradaki temel ilkeyi “vücutla abesle iştigal etmek, ciddiyetsiz görünüm sergilemek veya boş bir alışkanlık sürdürmek” olarak illetlendirmişlerdir (gerekçelendirmişlerdir). Bu nedenle; namaz içinde boyun veya bel kütletmek de namazın huşûunu bozduğu ve abesle iştigal sayıldığı için tahrîmen mekruh kabul edilir. ​Namaz dışında tıbbî/fiziksel bir rahatlama ihtiyacından kaynaklanan kütletmeler ise caiz görülmektedir.