​İslam hukukunda cinsel tatmin, sadece erkeğin değil, kadının da en doğal ve en temel evlilik haklarından biridir. Eşlerin birbirlerini cinsel anlamda tatmin etmesi, evliliğin ana amaçlarındandır. Eşlerin birbirlerinin bu ihtiyacını karşılamaya çalışmaması, İslam’ın evlilikte karşılıklı rıza, sevgi ve kul hakkı ilkeleriyle bağdaşmaz. Cinsel birliktelikte kadının hakkını gözetmemek de dinen bir haksızlıktır. ​İslam alimleri normal şartlar altında mastürbasyonu genel olarak mekruh veya haram olarak kabul etmişlerdir. Ancak İslam fıkhında çok önemli bir kural vardır: “Zaruretler, yasak olan şeyleri mübâh kılar.” Bir uzman doktor veya cinsel terapist size bu eylemi tıbbi bir gerekçeyle (kasık ağrılarınızın dinmesi, kimyasal ilaçlar kullanmadan sağlığınıza kavuşmanız) reçete ediyorsa, bu durum “tedavi” kapsamına girer. İslam, sağlığın korunmasına çok büyük önem verir. Ayrıca bir insanın bu noktada gayrimeşru yollara sapmaması, harama düşmemesi ve kendi psikolojik dengesini koruması için bu yönteme başvurması, birçok fıkıh alimi tarafından “harama düşme tehlikesi veya sağlık zorunluluğu” olduğunda sınırlı şekilde caiz (izin verilen) bir çıkış yolu olarak görülmüştür. ​Özetle; ​yaşanan kronik sağlık sorunları (kasık ağrıları) ve eş tarafından süregelen kesin ihmal göz önünde bulundurulduğunda, sağlığınızı korumak veya tehlike boyutundaki şehvet baskısından kurtulmak amacıyla bunu yapmanızın dinen bir günah veya vebal doğurmayacağı değerlendirilir. Birçok güncel fıkıh değerlendirmesi de tıbbi zorunluluk durumlarında buna cevaz vermektedir.