​Bir günahtan pişman olup tevbe ettikten sonra, nefsine veya şeytana yenik düşerek o günahı tekrar işleyen bir kişinin kefaret orucu tutması gerekmez. İslam’da kefaret orucu ramazan orucunu bilerek bozmak veya yeminini bozmak gibi belirli ve sınırlı durumlar için geçerlidir. Günah işlendiğinde kefaret orucu diye bir ceza yoktur. Tevbeyi bozmak büyük bir manevi kayıptır ve samimiyetsizlik riskini doğurur. Ancak Allah’ın rahmetinden ümit kesilmez. Bu durumda yapılması gereken şey, ümitsizliğe düşmeden, yeniden ve daha kararlı bir şekilde tevbe etmektir. Eğer Allah’a söz verirken “Vallahi, Billahi bir daha bu günahı işlemeyeceğim (yemin)” veya “Eğer bu günahı işlersem şu kadar oruç tutacağım (adak)” gibi dini bir bağlayıcılık sözü kullanıldıysa ve o günah tekrar işlendiyse, hem günah işlenmiş hem de yemin/adak bozulmuş olur. Bu durumda günah için tevbe etmek gerekir. Ayrıca bozulan yemin için yemin kefareti ödenmelidir. Yemin kefareti ise; 10 fakiri 2 öğün doyurmak veya giydirmektir. Buna gücü yetmeyen kişi 3 gün peş peşe oruç tutar. “Bu günahı işlersem şu kadar oruç tutacağım” şeklinde söylenen ikinci durumda ise o kadar oruç tutmak ile yemin kefareti ödemek arasında muhayyer olur. Özetle, ​bir günahtan pişman olup tevbe ettikten sonra, nefsine veya şeytana yenik düşerek o günahı tekrar işleyen bir kişinin kefaret orucu tutması gerekmez. Ancak Allah’a verilen sözde durmamak ahlaki ve manevi açıdan büyük bir vebaldir. Kur’an-ı Kerim’de, “Allah’a verdikleri sözü ve yeminlerini az bir bedelle değiştirenlere” (Âl-i İmrân, 77) ve sözünde durmayanlara yönelik ciddi uyarılar vardır. Bu durumda yapmanız gereken şey tekrar ihlasla tevbe etmektir. Ancak sözünüzü yeminle pekiştirdiyseniz ve gücünüz 10 fakiri doyurmaya yetmiyorsa, yemin kefareti olarak 3 gün oruç tutmanız gerekir.