​Maliki mezhebine göre, bir kadın umre tavafını yaparken kanaması durmuşsa ve o an temizse, gusledip akıntısız yaptığı tavaf geçerlidir. Daha sonra kanaması tekrar başlasa bile, tavaf anındaki temizliği ibadet için yeterli görülür. Maliki fakihleri, kadının kanamasının durduğu anı ibadet için bir imkan olarak görürler ve bu sürede yapılan ibadetleri sahih kabul ederler (el-Müdevvene, I, 49). Hanefi bir kadının, adet günleri arasında kanamanın kesildiği bir anda yaptığı tavaf, Hanefi fıkhına göre “cenabetli/hayızlı tavaf” hükmündedir ve ceza (dem) gerektirir. ​Ancak günümüz fıkıh meclisleri ve alimleri, bazı zaruret durumlarında Hanefilerin Maliki görüşüyle amel edebileceğine fetva vermektedir. Kadının uçağının kalkacak olması, grubun ayrılması, Mekke’de daha fazla kalamayacak olması ve temizlenmeyi bekleyemeyecek bir durumda bulunması zaruret durumlarına örnektir. Bu durumda Hanefi bir kadın, kanamasının kesildiği (lekelenmenin olmadığı) bir zamanda boy abdesti alıp tavafını yaparsa, Maliki mezhebini taklit ederek bu ibadetini tamamlamış olur. Bu durumda kendisine kurban (ceza) gerekmez. ​”Meşakkat teysiri (kolaylığı) celbeder” (Mecelle, Madde 17) Hac ve umre yolculuğundaki geri dönememe veya grubu kaçırma gibi büyük zorluklar, başka bir hak mezhebin görüşüyle amel etmeyi meşru kılar. Bir kişi, kendi mezhebinde içinden çıkılamaz bir zorlukla (harac) karşılaştığında, başka bir hak mezhebin o konuyla ilgili görüşünü, o mezhebin şartlarına uyarak taklit edebilir. (Reddü’l-Muhtar, I, 75).