​İslam ahlakına ve insani ilişkilere göre, haksızlık yapılan bir durumda mesuliyetten kurtulmanın yolu “özür dilemek ve telafi etmektir.” ​Sadece bir arkadaşlık isteği göndermek, karşı taraftan “Hiçbir şey olmamış gibi davranıyor” veya “Yaptığı hatayı ciddiye almıyor” şeklinde algılanabilir. Haksızlık yapılan taraf, hatanın kabul edildiğini duymaya ihtiyaç duyar. Engelinizi aşabileceğiniz bir kanal varsa (veya engeli açması için bir aracı vasıtasıyla), sadece istek atmak yerine kısa ve net bir mesaj yazmalısınız. “Sana karşı şöyle bir hatam oldu, bunun farkındayım ve üzgünüm. Hakkını helal etmeni ve aramıza bir şans daha vermeni diliyorum” gibi bir ifade, sadece istek atmaktan çok daha etkili ve vebali ortadan kaldırıcıdır. Eğer maddi veya manevi bir zarar verdiyseniz, bunu gidermeyi teklif etmek gerekir. Güvendiğiniz bir arkadaşınıza “Ben hata yaptığımı anladım, ondan özür dilemek istiyorum ama beni engellediği için ulaşamıyorum. Pişmanlığımı ona iletir misin?” diyebilirsiniz. Sosyal medya dışında ulaşma imkanınız varsa (örneğin ortak bir mekan veya yazılı bir not), samimiyetinizi gösteren son bir deneme yapmanız vicdanen en doğrusu olur. Özetle, eğer haksızlık yapan taraf sizseniz, sadece istek atmak “sessiz bir geçiştirme” gibi görülebilir. Mesuliyetten tam anlamıyla kurtulmak için, imkanınız dahilinde hatanızı ikrar eden (kabul eden) bir özür borcunuz var demektir. ​Eğer bu özrü bir şekilde ulaştırmaya çalışır ve yine de reddedilirseniz, o noktadan sonra “Ben üzerime düşeni yaptım” diyerek kalben müsterih olabilirsiniz. Ayrıca birini kalben affetmek ve hakkınızı helal etmek için o kişiye haber verme zorunluluğu yoktur. “Ben hakkımı helal ettim, kalbimde ona karşı bir kin tutmuyorum” demeniz, manevi yükten kurtulmanız için yeterlidir.