Kur’an-ı Kerim’de “Allah hiç kimseye gücünün yettiğinden fazlasını yüklemez” (Bakara, 286) buyurulur. Kendinizi biraz daha iyi hissettiğinizde, sadece farzları kılarak namazınızı eda edebilirsiniz. Eğer şuur kaybı/atak süresi beş vakit namazı geçmemişse (yani toplamda altı namaz olmadan kendinize gelmişseniz), bu vakitlerin kazası gerekir. İslam alimleri bu süreyi “kısa süreli bir engel” olarak görür ve kişinin bu namazları kaza etmesini bekler. Eğer şuur kaybı altı namaz vakti ve daha fazla sürerse, bu durum artık “iyileşmesi uzun süren bir hastalık” veya “akli melekelerin düşmesi” hükmüne girer. Bu durumda, o süre zarfında kılınamayan namazların kazası gerekmez. Namaz kıldığınızı belirttiğiniz “iyi hissetme” anları, sizin manevi sığınağınızdır. Az da olsa kılabiliyor olmanız, Allah katında büyük bir çaba olarak görülür. Sağlıklı bir insanın kıldığı namaz ile sizin hastalıkla mücadele ederken gösterdiğiniz bu gayretin sevabı bir değildir; sizin sabrınız ve niyetiniz çok kıymetlidir. “Az kılıyorum” diye kendinizi suçlamayın. İslam hukukuna göre kronik rahatsızlığı olanlar, hastalığın engellediği durumlarda mazur sayılırlar. Namaz kılamadığınız, zihninizin çok karışık olduğu anlarda kendinizi suçluluk psikolojisine sokmak yerine sadece kalbinizden geçireceğiniz “Allah”, “La ilahe illallah” gibi zikirler veya kısa dualar, namazın ikamesi olmasa da kalbinize ferahlık verir ve sizi bağdan koparmaz. “Ya Rabbi, şuurum yerinde olsaydı huzurunda duracaktım, niyetimi kabul et” demek bile bir ibadettir. Daha sonra şuur yerine gelince de geçen bu namazları kaza etmek yeterli olur.