Hanefî mezhebinde, farklı avret uzuvlarından açılan dörtte birden az miktarların toplanarak namazı nasıl bozduğu, açılan uzuvların en küçüğünün dörtte birlik sınırının aşılması prensibine dayanır. ​Hanefî fıkhının mutemet (güvenilir) metinlerinde, namazın bozulması (fesad) hükmünü tetikleyen açıklık miktarı için toplama (cem’) kuralı şu şekilde uygulanır: Açıklık, farklı avret uzuvlarından her biri kendi uzvunun dörtte birinden az olacak şekilde açılırsa, bu küçük miktarlar toplanır. Açılan bütün parçalar toplanarak genel bir miktar elde edilir. Bu toplam miktar, açılan uzuvlar arasında en küçük olanının dörtte birine (1/4) ulaşırsa, namaz bozulur. İbn Âbidîn, setr-i avret bahsinde bu görüşü aktarırken şöyle der: “Eğer açıklık, birden fazla cinsten (uzuvdan) az miktarlarla oluşursa, bunlar toplanır. Eğer bu toplanan miktar, o açılan uzuvların en küçüğünün dörtte birine ulaşırsa, namaz fâsid olur. Çünkü setr (örtünme) şartında ihtiyat (tedbirli davranma) gereklidir.” ​Bu ifade, farklı uzuvlardaki küçük açılmaların birleştirilerek, namazın bozulması hükmünü, en hassas ölçü olan açılan en küçük uzvun dörtte birine kıyasla uygulandığını teyit eder. Fakat toplanan açıklık miktarının en küçük uzvun dörtte birine ulaşması tek başına yeterli değildir. Namazın kesin olarak bozulması için bu açıklığın bir rükün miktarı (yaklaşık olarak üç defa Sübhânellâh deme süresi) kadar açık kalması gerekir. ​Eğer bu açıklık, bir rükün süresinden daha kısa sürerse (örneğin hemen kapatılırsa), Hanefî mezhebinde namaz bozulmaz.